W pigułce

Kenia jest dla mnie krajem, w którym ponownie doświadczyłam przemożnego poczucia harmonii między dziką naturą a człowiekiem. Niesamowitym i bardzo odświeżającym jest widzieć i czuć w jakiej symbiozie ludzie żyją tam obok dzikich zwierząt. To zdecydowanie jeden z tych momentów, w których dochodzi do Ciebie, jak maleńkim elementem wszechświata jesteś, jak dopiero łącząc się z innymi maleńkimi elementami wokół, potrafisz stworzyć pełniejszą układankę, poczuć się elementem większej całości.

Obok metafizycznych doświadczeń, jakie przyniosła ta podróż, było również sporo “przyziemnych” wyzwań, jakie trzeba było wziąć pod uwagę. Afryka bowiem wciąż jest miejscem dziewiczym, dzikim, co w moim przypadku przekłada się na podjęcie pewnego ryzyka, jeśli chodzi o dostosowanie.

Czasami jednak w najmniej pozornych miejscach okazuje się, że to dostosowanie jest - jak na przykład w parku narodowym Amboseli, w którym nocowaliśmy na jednym z wyjazdów na safari. Pomimo tego, że śpi się tam w namiotach, dla osób z trudnościami w poruszaniu się jest przygotowany "namiot luksusowy" (tak go nazwałam, bowiem przypominał bardziej domek, z własną łazienką i przeszkloną ścianą z widokiem na wodopój!).

Cieszę się więc, że to ryzyko podjęłam i, pomimo tego, że momentami bywało trudno (kenijskie drogi, a w szczególności te na safari, są w większości nieutwardzone, więc myślę, że straciłam sporo kalorii próbując utrzymać się w jeepie), to wciąż jest to jedna z najlepszych przygód, jakie do tej pory przeżyłam!